Days to go before my special day..

-06-12-08-

Inspite of my laughter and smiles I MISS MY FAMILY. As the day goes nearer the Christmas day. All the memories of them appears in my mind. It saddens me when I think of them. Nami MISS ko na kayo.

This would be my 2nd saddest Christmas without my family.

Usually I write only one subject sometimes about being happy, other times about being sad.

I have a typical Life kaya nga madalas na bored ako eh. i am happy living ALONE, eating alone, watching movies alone and at some point i am more sorrowful over the thought of my family being away, because they are my everything, all that i got. but this however doesnt depress me so totally that it cancels my being happy living alone.

Kala ko ang pagsusulat gaya nito ay makakapag-pagaan sa mga nararamdaman ko. Malungkot man o Masaya pero HINDI PALA. Kaya naisip ko magbakasyon muna sa pagsusulat.

Pero dahil sa nangyari kahapon (December 01) unti unting bumabalik sa akin ang pag-asa na panandalian nawala.

Papasok nako sa school kahapon around 7:30 am at lagi ko sinasakyan ay ang LRT 1. Para sa akin typical ang umagang yun. Pero hindi pala.

2 stations nalang bago ako bumaba nasakto pa ako sa kamalasan. Sa DOROTEO JOSE o D. jose station-LRT 1 naging traumatic ang karanasan ko. Nakasara na ang pinto ng LRT ng bigla nalang ito bumukas at may sumigaw na bomba. CYEMPRE what do we expect sa mga tao that time "PANIC" takbuhan talaga yung nangyari. Cyempre kasama nako dun. Hindi ko din alam talaga kung ano ang tunay na nagyari e. kala ko katapusan ko na nun. Hanggang sa pag pasok ko madaming bagay ang sumagi sa isip ko. Super thankful ako kc buhay pa din ako at walang masamang nangyari sa akin.

Marami ako naging downfall this past months. Super emotional loaded ako. Nawalan ako ng pag-asa sa buhay. Alam ko marami ako source of strength pero IBA PA DIN YUNG STRENGTH NA MANG-GAGALING SA TAONG INAASAHAN mo.

happy 1st birthday pie & pies

Happy ako kc 1 year na ang mga lovebirds ko. Last year binigay saken yan ni Ex. 3 weeks old palang ata. Kaka break palang namin ni Ex nun, sabi nya kahit wala na daw kami our love still remains thru this animals. Naalala ko pa ang sabi nya "Pag namatay yan kahla, means mag de-declined na yung love natin sa isat-isa". (Nasa Inbox ko pa yan txt). Kahit hesitate ako mag alaga ng lovebirds, nag research ako tungkol sa kanila.

Dati inaalagaan ko cla kc im still hoping na magiging "kami" ule ni Ex.

Pero as time goes by unti unti ko na appreciate. At masasabi ko ngayon na nagtagal cla saken kc naaalagaan ko ng mabuti. Hahaha

Fast track 2:

Nga pala I would like to congratulate myself for passing midterm exam in Histo and Cytogenetics subjects. Yehey .

2 subject palang ang na release na grade. Happy naman. 6 subjects to go...

Fast Track 3:

Happy birthday Sandy.

Inuman na bukas.. Buti nalang walang pasok sa Monday. Yehey

May napasok sa bahay namin hayop pero hindi ko alam kung ano klaseng hayop yan.

Ang freaky, freaky nya talaga. Slimmy pa yung texture. nyaks...

Ang taas pa natalon nyan kc binubugaw ko cya palabas ng bahay. Tas ayun natalon. Sayang nga eh hindi ko naabot sa pag piktyur.

Sa nakaraan na 5 araw yun na ang pinaka down na nangyari sa buhay ko. Nakisabay ata ang bagyo sa problema dumating saken.

** flashback**

-thursday- Dumating ang daddy ko. Ako, si Mama at yung boyfriend ni ate- kuya lucien ang sumundo kay daddy. Nagulat din ako sa pagkakataon na sumama Nanay ko sa airport. Alam ko naman masama sa kalooban nya makita si daddy after all these years pero ewan ko kung ano masamang hangin ang nagudyok sa kanya sumama. Sa airport hindi ko napigilan maiyak at tumakbo papunta kay daddy. Parang yung napapanuod sa drama. Ganun ang naging eksena, madaming tao sa airport ang tumingin saken. Malakas ata ang naging pag iyak ko. Natigil nalang ako nung sabi ni daddy na "anak ok na andito nako, wag kana umiyak". Sa tagal ng panahon nadinig ko ule yung tawag na "BUNSO" na galing kay daddy. Nung nasa sasakyan na kami WALANG NAGSASALITA talaga. Hindi nagsasalita si daddy at si mama. Kung gaano ako ka excited makita si daddy, napalitan kaagad yun ng takot. Takot in a sense na mag-aaway rather aawayin ng nanay ko si daddy. Ganyan naman ugali ni Mama. Mahilig makipag away. Hindi kayang i-control ang emotions. Buti nalang at that moment walang nangyari confrontations. Nakarating kami that night around 8pm.

-friday- Gusto ni daddy umalis ng bahay kahit napaka lakas ng ulan. Hindi ko cya masisisi kc matagal din cya hindi nakauwe dito. Kaso ang problema, yung Nanay ko nag-iinarte. Ayaw sumama. Nakakapikon. Kaya si Daddy nag-aya kay Mama. inakyat niya sa kwarto at dun nag-usap sila ng 3-4 hours. Sabi ng daddy ko nakapag-usap na daw cla. Kaya umalis na kami nung natila ang ulan. Kala ko okey na ang lahat pero nung pagbalik namin ng 8pm, parang nag transform ang Nanay ko bigla. Nagalit nalang at nangyari ang inaasahan ko. Inaway ng Nanay ko si daddy. At ang pinaka masayang part dun nibasag ng Nanay ko yung ibang gamit namin. Natapos mag-drama ang Nanay ko ng 2am.

-saturday- Kala ko tapos na ang lahat, hindi pa pala. Nag umagahan kami ng drama ng Nanay ko. Nag umpisa ng 9am at inalisan nalang namin ni daddy ng 12:30 noon. Masakit saken ang mga nangyayari. Cyempre mga magulang ko cla. Alam ko naman na wala na TALAGA pag-asa magkabalikan pero UMAASA ako na kahit paano MAGING CIVIL cla. Ayusin ang mga bagay na dapat ayusin. Fine. Pareho clang may-affair ang problema ayaw aminin ng Nanay ko na meron din cya affair. Pinagpipilitan nya na after all these years si Daddy lang ang nagloko sa marriage nla.

-sunday- Nag-decide umalis si daddy.

Opinion ko lang, kahit gaano magkalayo ang 2 nagmamahalan kung may TRUST cla sa isat isa. Hindi yun masisira kahit ano man dumating na probs.

Masakit saken makita ganyan cla. Im in pain emotionally. Hindi ko alam kung hanggang kelan ito. Mas lalo ako masasaktan sa pagdaan ng araw. Wala din ako magawa. Wala din ako mapagsabihan. Lahat ng sama ng loob ko hindi ko mailabas. Ayoko din sabihin sa mga kapatid ko. Alam ko may mga probs din cla sa ibang bansa. Ayoko na dagdagan pa yung mga iintindihin nila.

Habang sinusulat ko ito. Hindi pako umuuwe ng bahay. Umalis ako kahapon. Hindi ko kc kaya makausap si mama pagkatapos ng mga nangyari. Babalik ako ng bahay bukas.

Sana maging okey nako.

Sana hindi ako ma disturb sa lecture namin bukas.

Sana pagnatulog ako mamaya, mawala na yung sama ng loob ko.

SANA...